Νέα συνεργασία με ψυχολόγο και παιδοψυχολόγο για μια ολιστική και ολοκληρωμένη αντιμετώπιση woman resisting sweets sugary snacks food cravings

Πώς και πόσο συνδέονται οι Διατροφικές συνήθειες με τα συναισθήματα μας

Η διατροφή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ύπαρξη και επιβίωση μας. Ξεκινά από την πρώτη ημέρα της ζωής μας και διαμορφώνεται εξελικτικά σε μια εξατομικευμένη διατροφική συνήθεια που αποκτά ο καθένας στη ζωή του, βάση των εμπειριών και βιωμάτων του στην οικογένεια. Ο καθένας μας μαθαίνει λοιπόν  τον τρόπο που θα φάει, τι θα φάει και πόσο, πότε, και πόσο γρήγορα.  

Η διατροφή πέρα από το ότι αποτελεί το «καύσιμο» του οργανισμού μας, παράλληλα, προσφέρει αυξημένα επίπεδα απόλαυσης και ικανοποίησης.

Περιέχει ουσίες  που διεγείρουν και απελευθερώνουν  νευροδιαβιβαστές οι οποίοι επηρεάζουν και αυξάνουν τη διάθεση, την ευτυχία, ενώ μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα  στρες στον οργανισμό. Συνεπώς δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις όπου το άτομο θα  καταφύγει στο φαγητό για να καλύψει μόνο τις βιολογικές του ανάγκες σίτισης. Η τροφή μπορεί να αποτελέσει τον  μηχανισμό εκείνον που χρησιμοποιεί κάποιος για να αποφύγει ή να «διαχειριστεί» δύσκολες καταστάσεις στη ζωή του.  Για παράδειγμα πολλοί είναι αυτοί που θα επιλέξουν την κατανάλωση ζάχαρης – γλυκών όταν βιώνουν απογοητεύσεις, προβλήματα στις σχέσεις τους  ή και θέματα χαμηλής αυτοεκτίμησης-αυτοπεποίθησης.

Τέτοιου είδους διατροφικές συνήθειες και συμπεριφορές, τις περισσότερες φορές αποτελούν άκαρπες προσπάθειες των ατόμων να αντισταθμίσουν δυσάρεστα συναισθήματα όπως είναι η μοναξιά, ο φόβος, ο πόνος , η απόγνωση, το άγχος καθώς και αισθήματα ανεπάρκειας ή αναξιότητας που μπορεί να έχουν για τον εαυτό τους.  Έτσι «καταφέρνουν» είτε να τα απαλύνουν με την υπέρμετρη κατανάλωση τροφής είτε να τα ελέγξουν μέσω του περιορισμού της. Το αίσθημα κυριαρχίας στο σώμα τους, μέσω συμπεριφορών στέρησης και άρνησης της τροφής, παρέχει μια αίσθηση δύναμης και  ένα σημαντικό σημείο ελέγχου στη ζωή τους.

Από την άλλη πλευρά κάποια άτομα στην προσπάθεια να αναπληρώσουν το συναισθητικό  τους κενό, αναζητούν το φαγητό ως ένα μηχανισμό αναπλήρωσης και κάλυψης του τρόπου με τον οποίο αισθάνονται και βλέπουν τον εαυτό τους. Βέβαια το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, με συνέπεια προσωρινά να βιώνουν ικανοποίηση και ευχαρίστηση, αλλά λίγο αργότερα τη θέση τους να καταλαμβάνουν δυσάρεστα συναισθήματα ντροπής, ενοχών και άγχους , μπαίνοντας σε ένα φαύλο κύκλο συμπεριφορικών μοτίβων.

Επιγραμματικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διαταραγμένος τρόπος  πρόσληψης  τροφής, είναι το αποτέλεσμα επίδρασης  περιβαλλοντικών μαθημένων συμπεριφορών διατροφής και ψυχογενών παραγόντων. Το άτομο χαρακτηρίζεται από μια ψυχοσυναισθηματική αστάθεια και διαστρέβλωση της έννοιας και της ουσίας που διαδραματίζει  η διατροφή στη ζωή του.

Ως εκ τούτου, κρίνεται απαραίτητη η συμβολή των ειδικών διατροφολόγων και ψυχολόγων, όπου ο καθένας ξεχωριστά υπό το πρίσμα της ειδίκευσης  του,  θα προωθήσει μια συντεταγμένη και στοχοκατευθυνόμενη παρέμβαση. Από τη μια στη βελτίωση της ποιότητας της τροφής και των διατροφικών συνηθειών του ατόμου, και από την άλλη στην αντιμετώπιση – διαχείριση των συναισθημάτων, καθώς και στον τρόπο που βιώνει τη σχέση με τον εαυτό του και το περιβάλλον.

 

Παλίδης Χαράλαμπος, Bsc, Ψυχολόγος

Ψυχοθεραπευτής Gestalt